DE FLITSEN

Antwoord:

Ten eerste: in Het Vijftiende Woord wordt met zeven treden, die zeven onweerlegbare verklaringen bevatten, de waarheid achter het vers

وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَجَعَلْنَاهَا رُجُومًا لِلشَّيَاطِينِEn waarlijk, Wij hebben de laagste hemel met lampen versierd en hebben die tot projectielen tegen de duivels gemaakt – De Koran 67:5

— namelijk dat de duivelse spionnen door middel van de sterren uit de hemelen worden verdreven en verjaagd — zo duidelijk uiteengezet dat zelfs de meest hardnekkige materialist daardoor overtuigd raakt, tot zwijgen wordt gebracht en het moet erkennen.

Ten tweede: om die drie waarheden van de islam, die ver weg lijken, dichter bij het begrip van beperkte verstandelijke vermogens te brengen, zullen wij ze met een vergelijking toelichten.

Stel je bijvoorbeeld voor dat de militaire afdeling van een regering zich in het oosten van een land bevindt, de gerechtelijke afdeling in het westen, de onderwijsafdeling in het noorden, de wetenschappelijke afdeling in het zuiden en de burgerlijke administratie in het midden. Door middel van draadloze communicatie, telefoon en telegraaf ontvangt elke afdeling op uiterst ordelijke wijze informatie over de zaken die haar aangaan en kan zij die waarnemen. Zo lijkt het alsof het hele land tegelijk een gerechtelijke afdeling vormt, terwijl het ook een militaire, administratieve en wetenschappelijke afdeling is.

Evenzo komt het voor dat verschillende regeringen, die tot verschillende staten behoren en elk hun eigen hoofdstad hebben, soms binnen één enkel land ieder hun eigen gezag uitoefenen — hetzij vanwege hun koloniën, hetzij vanwege bepaalde voorrechten of handelsbetrekkingen.

Hoewel het volk en de onderdanen één zijn, heeft elke regering in dat land, vanuit haar eigen voorrechten, een relatie met datzelfde volk. De handelingen van die regeringen, die ver van elkaar verwijderd zijn, raken elkaar; in elk huis komen zij als het ware dicht bij elkaar en in ieder mens hebben zij een aandeel.

Kleine kwesties worden behandeld in de kleine kring waar hun raakpunt ligt. Niet iedere kleine kwestie wordt echter uit de grote en algemene kring gehaald. Maar wanneer over zulke kleine kwesties wordt gesproken, wordt het zo uitgedrukt alsof zij rechtstreeks uit de grote kring zijn genomen, omdat zij in feite volgens de wetten van die algemene kring plaatsvinden; zo wordt het voorgesteld alsof zij in die algemene kring onderwerp van bespreking zijn geweest.

Zoals in deze twee voorbeelden, zo is ook het rijk van de hemelen — hoewel het als hoofdstad en centrum uiterst ver verwijderd is — toch verbonden met de harten van de mensen op aarde, alsof er geestelijke telefoons naar hun harten zijn uitgestrekt. Bovendien richt de wereld van de hemelen zich niet alleen op de lichamelijke wereld; aangezien zij de ālem-i erwāhEen spiritueel rijk waarin zielen en spirituele wezens zich bevinden. en de ālem-i misālEen niet-materieel rijk waarin zich de beelden van het gehele bestaan en alle gebeurtenissen reflecteren. omvat, omhult zij in zekere zin — als achter een sluier — de ālem-i shehādaHet opofferen van eigen leven omwille van Allah.De wereld die wij kunnen aanschouwen, het universum. (de zichtbare wereld).

Ook het Paradijs, dat tot de eeuwige wereld en het eeuwige verblijf behoort, heeft — ondanks zijn eindeloze afstand — binnen die kring van bestuur en beschikking een invloed die zich, als achter de sluier van de zichtbare wereld, overal op een lichtende wijze uitstrekt.

Zoals de centra van de menselijke vermogens — door de wijsheid en de macht van Sāni-i HakīmAllah, Wiens wijsheid oneindig is; de Alwijze.-i Zul-Djelāl — weliswaar op verschillende plaatsen in het hoofd zijn aangebracht, maar ieder ervan toch invloed uitoefent op het hele lichaam en het onder zijn invloed brengt, zo omvat ook deze grote mens — het universum — duizenden werelden die als in elkaar verweven en elkaar doordringende kringen bestaan.