DE BRIEVEN

De Zevende Brief

HET ZEVENDE BRIEF 

بِاسْمِهِ

 وَاِنْ مِنْ شَىْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ اَبَدًا دَائِمًا

Mijn eerbiedwaardige broeders,

Enkele woorden als reactie op de twee vragen die Şamli Hāfiz mij namens jullie heeft overgebracht.

De eerste vraag: net zoals de huichelaars van vroegere tijden, gebruiken ook hedendaagse afgedwaalde mensen het huwelijk van de Profeet (saw) met Zeyneb (ra) als drogreden voor hun kritiek, en beweren dat hij met dit huwelijk de intentie had om zijn nafs en lage begeertes te bevredigen.

Het antwoord: Allah verhoede! Honderdduizendmaal, in geen geval! De handen van zulke gemene en lage verdenkingen kunnen nooit reiken tot de verheven eer van de Profeet (saw)! Voor iedere weldenkende en oprechte ziel is het immers overduidelijk dat een dergelijke persoon, die vanaf zijn vijftiende tot zijn veertigste levensjaar – dus in een levensperiode waarin het vuur van de hartstocht oplaait en de verlangens van de nefs branden – met absolute kuisheid en in volkomen eerbaarheid heeft geleefd en zich – met instemming van zowel vriend als vijand – met één enkele oudere vrouw als Khadīdje-i Kubrā (ra) tevreden heeft gesteld en genoegen heeft genomen, niet vanuit het bevredigen van zijn nefs vele vrouwen ter huwelijk heeft genomen. Dat hij pas na zijn veertigste levensjaar – dus in een levensperiode waarin het vuur van de hartstocht begint uit te doven en de verlangens van de nefs beginnen te kalmeren – meerdere huwelijken aanging, toont – voor degenen die ook maar een greintje van geweten bezitten – onweerlegbaar aan dat deze huwelijken niet plaatsvonden om zijn nefs te bevredigen, maar ze dienden voor andere en veel diepere wijsheden.

Eén van de vele wijsheden achter deze huwelijken is het volgende: