DE BRIEVEN

De Dertiende Brief

Verder hebben deze wereldsgezinde mensen alle invloedrijke en machtige leiders en sjeiks – die zich met hun wereldse aangelegenheden zouden kunnen bemoeien – toegestaan in hun eigen steden te blijven en omgang te hebben met hun familie en in feite met iedereen. Mij hebben zij daarentegen ten onrechte geïsoleerd en naar een dorp gestuurd. Met uitzondering van één of twee personen hebben zij zelfs mijn familie en stadsgenoten geen toestemming gegeven mij te bezoeken. Mijn Genadevolle Schepper heeft ook dit isolement voor mij in een groot voordeel veranderd. Hij heeft mijn gedachten zuiver gehouden, mijn verstand bevrijd van elke vorm van verwarring en mij de zegening van de Koran onvermengd laten ontvangen.

Aan het begin vonden de wereldsgezinde mensen het al teveel dat ik in twee jaar tijd slechts twee eenvoudige brieven schreef. Zelfs nu zien zij het niet graag wanneer er hier eens in de tien of twintig dagen, of hoogstens eens per maand, één of twee gasten komen om over onderwerpen met betrekking tot het hiernamaals te spreken. Zo zetten zij mij onder druk.

Maar mijn Genadevolle Heer, mijn Alwijze Schepper, heeft ook deze onrechtvaardigheid in mijn voordeel veranderd. Want juist in deze gezegende drie maanden (Radjab, Shaban en Ramadan), waarin men de winst van een spiritueel leven van negentig jaar kan behalen, heeft Hij mijn isolement omgevormd tot een wenselijke en aanvaardbare gelegenheid.

Alle lof aan Allah in elke toestand. En dat is mijn toestand en hoe ik mij daarin bevind.

Jullie tweede vraag

Waarom doe jij geen moeite om een vrijlatingsdocument te bemachtigen?

Het antwoord: ik ben door de qàder tot deze toestand geleid; ik ben geen gevangene van de wereldsgezinde mensen. Daarom dien ik mijn verzoek in bij het lot zelf. Als het lot mij toestemming geeft en mijn levensonderhoud hier beëindigt, dan zal ik vertrekken. De werkelijkheid hiervan laat zich als volgt beschrijven:

Bij iedere gebeurtenis die een mens treft, zijn er twee soorten oorzaken: een ogenschijnlijke en een werkelijke. De wereldsgezinde mensen zijn slechts de ogenschijnlijke oorzaak van het feit dat men mij hierheen heeft gebracht. Qàder daarentegen is de werkelijke oorzaak van mijn eenzame verbanning.

De ogenschijnlijke oorzaak heeft mij onrecht aangedaan, maar de werkelijke oorzaak heeft mij rechtvaardig behandeld. De wereldsgezinde mensen hebben als volgt geoordeeld: “Deze man zet zich met al zijn kracht in voor Islamitische kennis en voor het geloof; misschien bemoeit hij zich ook met onze wereldse zaken.”

Op grond van deze verdenking hebben zij mij verbannen en mij op drie manieren onrecht aangedaan. Qàder heeft echter gezien dat ik, in mijn vorige toestand, de Islamitische kennis en het geloof niet in volle oprechtheid en zuiverheid kon dienen, en heeft mij daarom tot deze verbanning veroordeeld. Zo heeft het de veelvuldige ongerechtigheden van de mensen voor mij omgevormd tot veelvoudige voordelen.