DE FLITSEN

Tweede aanwijzing

De werelden, soorten en elementen van het universum zijn zo met elkaar verweven dat een oorzaak die niet beschikt over het geheel van het universum over geen enkele soort en over geen enkel element werkelijk gezag kan uitoefenen. Het is alsof de manifestatie van de eenheid van de Naam al-Ferd het hele universum in één eenheid heeft omvat en alles deze eenheid verkondigt.

Zo wijst bijvoorbeeld het feit dat de zon, de lamp van dit universum, één is, erop dat het hele universum aan Eén toebehoort; evenals het feit dat de lucht, de snelle en behendige dienaar van de levende wezens, één is; dat het vuur, hun kok, één is; dat de wolk, de spons die de tuin van de aarde besproeit, één is; dat de regen, die alle levende wezens te hulp komt, één is en overal reikt; en dat de meeste soorten dieren en planten vrij over het hele aardoppervlak verspreid zijn, terwijl hun soorteenheid en hun woonplaats één zijn — dit alles zijn uiterst duidelijke aanwijzingen en getuigenissen dat al deze wezens, samen met hun woonplaats, het bezit zijn van één Enige.

Zo hebben, naar analogie hiervan, de soorten van het universum — die zo innig met elkaar verweven zijn — het geheel van het universum tot een zodanig geheel gemaakt dat het vanuit het oogpunt van schepping geen verdeling aanvaardt. Een oorzaak die geen gezag heeft over het hele universum kan, wat betreft heerschappij en schepping, over niets gezag uitoefenen en zelfs één enkel atoom zijn heerschappij niet laten gehoorzamen.

Derde aanwijzing

Door de grootste manifestatie van de Naam al-Ferd wordt het universum als het ware tot ontelbare brieven van es-Samed gemaakt die in elkaar vervlochten zijn. Het is alsof op elke brief talloze zegels van wahdaniyya en vele stempels van ehadiyya zijn gedrukt. Zo draagt elke brief evenveel zegels van ehadiyya als zij woorden bevat, en elk van die zegels wijst, in hun aantal, op haar schrijver.

Inderdaad, elke bloem, elke vrucht, elke plant – zelfs elk dier en elke boom – is een zegel van ehadiyya en een stempel van samediyya. En omdat de plaats waar zij zich bevinden de vorm van een brief aanneemt, wordt elk van hen als het ware een handtekening die de schrijver van die plaats aanwijst.

Bijvoorbeeld, een gele bloem in een tuin is als een zegel van de kunstenaar van die tuin. Van wie dat bloemzegel is, van hem zijn ook alle bloemen van die soort over het hele aardoppervlak als woorden, en die tuin zelf is als zijn schrift.

Dat betekent dat elk ding alle dingen aan hun Schepper toeschrijft en zo op de meest verheven wijze naar de eenheid van Allah verwijst.

316 van 316