DE BRIEVEN
De Achtiende Brief
De tweede belangrijke vraagstelling
De kwestie van wahdetul-wudjūdEen leerschool die alles in vergelijking met het bestaan van Allah als een schaduw ziet. De volgelingen van deze leerschool beweren dat alles buiten Allah geen waarde heeft om als een vorm van bestaan beschouwd te kunnen worden. wordt door velen als het hoogste niveau beschouwd. We zien echter dat deze stroming in de tijd van de ashābMetgezellen van de Profeet (saw) – vooral onder de vier kaliefen, die zich op het niveau van welāyet-i kubrāWelāya die op hoog niveau ligt. bevinden – en evenmin in de tijd van de imams van ehl-i beyt, in het bijzonder khamse-i āl-i abāDe vijf mensen van de mantel, namelijk onze profeet (saw), Ali (ra), Fatima (ra), Hasan (ra) en Husayn (ra)., noch in de tijd van de mudjtehidīnGrote interpretatoren van de Islamitische wetten., in het bijzonder de vier imams van de grote medāhibIslamitische wetscholen die gevormd zijn door mensen die de interpretaties en oordelen van bepaalde mudjtehidīn aannemen, aangaande de details van het praktiseren van de Islamitische wetgeving., en evenmin in de tijd van de tābiīnDe opvolgende generatie van de metgezellen van de Profeet (saw)., niet duidelijk naar voren treedt. Moet men dan veronderstellen dat degenen die na hen kwamen verder zijn voortgeschreden en een nog volmaakter weg hebben gevonden?
Het antwoord: Allah verhoede! Het is aan niemand gegeven de bekwaamheid te bezitten om verder vooruit te gaan dan deze asfiyāDe ware onderzoeker en de ware geleerde te midden van de ewliyā’s.’s. Zij zijn immers de dichtstbijzijnde sterren rond de Zon der Profeten (saw), en de vooraanstaande erfgenamen van zijn profeetschap. Aan hen behoort juist ‘de Hoofdweg’.
Wat nu de stroming wahdetul-wudjūdEen leerschool die alles in vergelijking met het bestaan van Allah als een schaduw ziet. De volgelingen van deze leerschool beweren dat alles buiten Allah geen waarde heeft om als een vorm van bestaan beschouwd te kunnen worden. betreft, dit is een methode, een toestand en een onvolkomen niveau. Omdat deze methode gepaard gaat met vreugde en blijdschap, willen velen die tijdens hun spirituele reis dit niveau bereiken, het niet verlaten. Zij blijven op dat niveau en beelden zich in dat zij het hoogste niveau bereikt hebben.
Wanneer iemand die deze weg volgt een persoon is die zich van de materie heeft losgemaakt, de bemiddelaars achter zich heeft gelaten, de sluier van de oorzaken heeft verscheurd en zo een toestand van spirituele waarneming heeft bereikt waarin hij verzonken is, dan kan dit hem een vorm van volmaaktheid en een hoog niveau schenken. Deze toestand is dan geen kennisgerichte, maar ervaringsgerichte staat, die niet uit wahdetul-wudjūdEen leerschool die alles in vergelijking met het bestaan van Allah als een schaduw ziet. De volgelingen van deze leerschool beweren dat alles buiten Allah geen waarde heeft om als een vorm van bestaan beschouwd te kunnen worden., maar uit wahdetush-shuhūdEen leerschool die alles in vergelijking met het bestaan van Allah als een verbeelding beschouwt. De volgelingen van deze leerschool beweren dat alles buiten Allah geen waarde heeft om als een bestaan beschouwd te kunnen worden. voortkomt. Hij kan zelfs zo ver gaan dat hij omwille van Allah het bestaan van het universum ontkent.
Maar wanneer iemand aan de andere kant juist diep in de oorzaken is gedoken, zich sterk met de stoffelijke wereld bezighoudt en dan over wahdetul-wudjūdEen leerschool die alles in vergelijking met het bestaan van Allah als een schaduw ziet. De volgelingen van deze leerschool beweren dat alles buiten Allah geen waarde heeft om als een vorm van bestaan beschouwd te kunnen worden. gaat spreken, dan kan zijn weg uiteindelijk omgekeerd uitwerken. In plaats van omwille van Allah het universum te vergeten, kan hij omwille van het universum Allah vergeten.